Карып калгандык, улгайгандык, карыгандык. Камка карылыктан күчү кеткен көздөрүн ыкшырайтып, калчылдаган колун чекесине алды (Сыдыкбеков). Карылык кууп жеткен соң, Кайран өмүр өткөн соң (Токтогул). Кайрат урап, карылыкка бой сунуп, Күндөн күнгө карт сөөктөй сынамын (Бегимкулова).

Куранды мыкты окуу, куранкана болуу кесиби.

Чыканактын ичин карай бүктөлгөн жери. Укуругун, карылыкка илип коюп, жылкычылар үйүрдү имерип келе жатышты («Ала-Тоо»).